Kahraman Tazeoğlu – Arsız Sevda

Kıyamette buluşalım demişti benden giderken..
Ben secdesindeyim Aşk’ın..
Hadi !
Sen de kıyam et de buluşalım sevgili !!

Her geçen saniye bir nefes daha azalıyorum hayattan.
Alacaklıyım zamandan..
Verecekliyim toprağa..
Gidecek yerim yok bu köhne dünyada.
Söyleyecek son bir sözüm..
Durmaz ! Akacak kanım şarap misali kadehine..
Adın düşecek günah defterime.
Kan ter içinde kalacak bedenim.
Bu gece kapanacak tüm Aşk’lara gönül mahsenim..

Arabesk bir masal anlatacağım gök kubbenin haylaz yıldızlarına.
Takvimden bir yaprak daha düşeceğim.
En fazla bir ömür bekleyeceğim seni…
Ve gittiğin kadar özleyeceğim.
Belki birkaç şiir daha eskiteceğim gülüşün hatrına..
Yatırıp bedenimi bir beyaz sayfaya,
İki dudağın arasında say edeceğim..
Sen istersen hiç olmadım say beni !
Bırak !
Zayi olsun seni sevmelerim.

Biraz yangın sürsem gözlerinin elasına,
Erir mi o buz kesiği donuk bakışların ?
Bir tutam düş serpiştirsem o ipek saçlarına,
Yine de yağmur kokar mı o cehennem tenin ?
Oysa ki bir şehir dolusu huzur bulmuştum gözlerinin saklı sokak aralarında..
Ben ki Aşk’ın yasak bahçelerinde dolaşan arsız bir çocuktum.
Şimdi ise y’arsız gecelerin düş bekçisiyim..
Gecelerden isyan damıttım suskun yanlarıma.
Hadi ! Göğsümün çoğrafyasına yasla saçlarını..
Şaçaklansın zamansızlığımda cinnet dakikalarım..
Dudaklarının kapı aralığından al beni kalbine giden cennet kervanına.
Kirpiklerinin mürekkebiyle yazılsın ölüm fermanım…
Yorgunum !
Uzun lafın sonuna varacak kadar kalmadı dermanım.
Yoksun’um !
Bi’çareyim kaderden yana..
Kana kana içtim gözlerinin deryasından..
Yanağımda yanklılandı bir vedanın son nakaratı..
Nüksetti sevdam..
Kanadı yaram.
Sus artık gözü ela’m !
Biraz da Aşk konuşsun …

Biliyorum !
Zamanı geldi sakladığım saman sarısı iki tel şaçınla kendimi asmanın..
Sesimi sesine dayayıp haykırmanın..
Çatlatıyor tenimi fay hatlarım..
Hüzün yüklü şarkılar geçiyor dilimden..
Sesime dokunuyor dokunaklı bi çığlık.
Kalem cellatlığında doğruyorum cümlelerimi..
Liğme liğme artık keli(ğ)melerim..
Çelmeler takıyorum çolak sevda kahramanlarına..
Kahrımın kahyası mısın sevgili !
Dokunma AHH’larıma !

Lafın gelişi sevmedim seni..
Geçerken de uğramadım gözlerine.
Yedi düvel duysun istemedim.
Serpiştirdim seni düşlerime,
Geçmişime kök sal diye !
Yol al diye söylemedim sana bu sevda şiirlerini..

Görüyorum !İhanet kol geziyor yamacında..
Amacım gözyaşlarımı buharlaştırmaksa gözlerinin çöl kuraklığında,
Hiç durma !
Hadi !
Öp beni gözlerimin deryasından.
Vur beni en haylaz çocuk yanımdan.
Çünkü,
Ancak uslanır bu ARSIZ SEVDA….

Şiir: Ferhat Can
Yorum: Kahraman Tazeoğlu

Benzer Yazılar
Cevap Bırakın