Kahraman Tazeoğlu – Kayıp Adam

Günler bile yalpalıyor yokluğundan,
Salılar sırılsıklam aşık, perşembeler perme perişan!
Çivi çiviyi sökmüyor artık.
Yalnızlığına yorgunluğumu da veriyorum çekip gitmiyor.

Sıkıyorum yumruğumu,
Diş bilediğim her yalnızlığın yüzünü yaralıyorum.
Çirkinleştiriyorum hepsini,
Onları da seveceğim yoksa!

Yaptığını beğeniyorsundur herhalde,
Kırık camların üzerinde yürür gibi acı çeken küçük bir kız,
Ne de güzel durur bir çerçevede!
Yalnız bırakmak bir sanattır,
Hakkını vereceksin dimi ille de!

Paragraflar ölüyor, görüyor musun hiç.
Şairlerin mısraları acımasızlığınla yaralanıyor,
Yalanlanıyor her bir kelimenin esrarı,
Ve senden sonra,
“Aşk” hiçbir kitaba sığmıyor.
Dokunsan ağlıyor şiirlerim!

Bak uyandı sensizlik,
Hangi ninni kapatabilir gözlerini yalnızlığın,
Hangi masal kahramanı avutur!
Bense,
Yüzümü fetheden ellerinin sıcaklığında yumdum hep gözlerimi,
Şimdi hangi yorgan ısıtabilir ki, yorgun bedenimi?

Damlaya damlaya göl oldu yalnızlığın,
İlle de içinde kendimi boğduğumda mı geleceksin dizimin dibine,
Yalnızlık ölür mü hiç?
Yoksa ölen ben mi olurum sadece?

Denizler yalan söyledi yıllarca,
Silinir bilirdim üzerine yazıp sildiğim tüm yalnızlıklar,
Suya yazılanların çetelesini tutuyormuş deniz!
Yosunlar haberler uçuruyordur sana bilirim.
Duymamazlıktan mı geliyorsun?
Kıyıda özleyenin gözyaşları dökülüyor oysa!

Okuduğun bir şiirin ölen dizeleri olabilirdim.
Karşıdan karşıya geçirdiğin bir teyzenin eli,
Yanımda olacaksan her şey olabilirdim!
Hatta yılan olmaya da razı olurdum belki,
Denize düşüp bana sarılacaksan!

Savrulan sarı yaprakların üzerine yemin ediyor sonbahar,
Savrulmama ramak kala tutacak ellerimden,
Ağaçlar kovuklarında koruyacak beni yokluğundan.
Sinsiliğinin sisi üzerime sinmeyecek hiç!

Gözlerinde bir yol var, sen bilmezsin!
Ben o yolda kayboldum işte,
İrisinin ardında her gün gözyaşı döktüm,
Gözyaşımı gözlerinin yaşına katık ettim de,
Gülümseyişimi yitirdim!

Şimdi,
Gülümsemenin şuurunu yitirmiş dudaklarıma,
Hiçbir mizah merhem olmuyor.
Seksen bir ilin her biri kabuğuna çekilmiş,
Hiç biri nerede olduğunu bilmiyor!

Şiir: Burcu Önder
Yorum: Kahraman Tazeoğlu

Benzer Yazılar
Cevap Bırakın