Kahraman Tazeoğlu – Ölsem Unutmam Seni

Birkaç parça umut var yırtık ceplerimden aşağı habersizce düşüp giden son kuruşluklar gibi.
Aslında umutsuzluğun umutlarından ibaret herşey.
Esaretin özgürlüğü, yalnızlığın en kalabalık hali gibi.
Şimdi sana gel desem gururum incinir, fakat sussam toprak olur bedenim.
Anlıyacağın aşağı tükürsem cehennem yukarı tükürsem gözlerin.
Ve ben biraz kalbimden kaçıp, aklıma sığınsam ona güvenip onu dinlesem, dudaklarında aramazdım hoşçakalı.
Gözlerin ayrılık bakarken bilirdim gideceğini, fakat en inatcı, en samimi halimle sarılırdım sana.
Bilirdim sırtıma bi hançer daha saplayacağını.
Ama ölüm senden gelsin diye karşında her durduğumda bi gözde ben kırpardım azraile,
Bildiğin gibi değil gittin ya yatak yorgan buz kesti.
Yazın ortasında ayazı yaşattın ya bana, ölsem unutmam seni.
Yokluğunun nöbetlerinde bir düşman bekliyorum sebepsizce,
Ve düşmanların hepsi dostlarımdan ibaret.
Kalbim o kadar isyankar, o kadar nefret dolu ki bu aralar,
Ne zaman birini sevmeye kalkasam, kalktığım gibi oturuyorum nefes nefese.
Ve ne zaman uyumaya çalışsam, dışarıdaki çocukların kahkaları gibi uyandırıyor, o sessizce söyleyip gittiğin elveda
Uykularımıda alıp götürdün ya, ölsem unutmam seni.
Herşeyi boşver de, ne zaman o gittiğimiz çay bahçesinde alsam soluğu, her seferinde senin dokunduğun, dudaklarının deydiği bardağı denk getirme ümidiyle yaşıyorum,
Belki ellerinin sıcaklığını hissederim hayali.
Biliyorum çok saçma ve bi o kadar anlamsız ama ben iyi değilim anla.
Yalnızlığı da bana yaşattın ya,inan ölsem unutmam seni.
Bugün gülüşlerinden bi uçurtma yaptım sana,
Korkuyorum, bi fırtına eserde alır götürür diye, o yüzden en ufak bi rüzgara bırakıveriyorum.
Ve çektiğimde elimde avcumda sadece bi parça hüzün var.
Gözyaşlarımla sırılsıklam ediyorum koca şehri.
Gece benim örtüm, yağmur da en samimi arkadaşım o olmasa inan saklayamaz şu koca adam bu yaşları,
Hıçkıra hıçkıra ağlamayı öğrettin ya ölsem unutmam seni.
Ve artık yoruldum inan,
Sanki sensizliğe prangalanmış gibi hayallerim,
Bi yanım gururundan taviz vermezken, öteki yanım ulan bırak gurur mu kaldı yalvar gelsin diyor.
Hep bi savaş içinde aklım ve kalbim,
Galiba ben seni istiyorum, hani gelsen diyorum gözlerinde ayrılık olmasa bu defa,
Hiç gitmeyecekmiş gibi sarılsan,
Sessizliğe gömülse kelimeler ama sensizlik yalan olsa
Yalvarıyorum bak, gururum ayaklarının altına kırmızı halı olur
Ve vicdanın sızlamaz bilirim.
Hadi son vapuru kalktı kalbimin,
Artık yürümez bu denizde,
Çünkü ben ölüyorum,
Her saniyemi kıyamete çevirdin, ya ölsem unutmam seni. . .

Şiir: Ömer Demir
Yorum: Kahraman Tazeoğlu

Benzer Yazılar
Cevap Bırakın