Kahraman Tazeoğlu – Son Eylem

Derhal eve uğrayıp camdan sarkmalıyım.
İçimde bir ruh doğumu,
bir sıkıntı tüneli,bir acı doğuşu,
bir memleket doğusu!
Bir ışık tohumu var tavanda,
sen gözlükle dolaşıyorsun,
mekan kapalı fakat zararlı sana aydınlık.

Zar aklı,şansın mavi teni.
derhal eve uğrayıp camdan sarkmalıyım,
yoldan geçen akdenizlere.
Su,silahın şarjöründeki hüzün..
Şimdi bana doğru doğrultsan aşkını,
korkarım..
Şeytan doldurur!

Heterojen yalnızlıklar besliyor o koynunda,
rüyasındaki koyunda.
Her gece biraz daha uykusuz,
bu yüzden yüzündeki melankoli.

Bu gece asmalıyım yerin beş metre altındaki,
metronun yaylarına kendimi..
Zaten çok yaşadık,çok öldük,
çok taşlandık,çok aldatıldık.
Ölüm yaşamanın dublörü,
sakın korkma,o dost canlısı.

Bir kiralık apartmanın 3. katındaki dairenin,
kırık penceresinin önünde gülüyor,
polenleri kafasını saksının içerisindeki kuma gömmüş,
yapraklarına kuma getirilmiş,çiçek.

Asılmalıyım bu gece şehrin orta yerinde,
fiyakalı ışıklar altında,
şık giyimli insanlar dolaşırken etrafımda,
yanımdan geçen,bakışları taşmasına ramak kalmış,
bir nil nehrini andıran,
yüzünde ise nehrin taşmasından zarar görecek halkın,
burukluluğunu barındıran bir kaç kadına.

Bu gece çok mutluyuz,çokta sert vurdun yüzüme.
Ağzım mı kulaklarımda,kulaklarım mı ağzımda,
bilemiyorum,şaşkınım..
Mutluyuz,alkol göbek adım,esrarla beyazlatıyorum dişlerimi,
seninse kulak memene tutulmuş bir kanser,
tıptakı adı sarkacak bir uçurumun kenarında,
geriye bir adım atsa düşecek ama ayakları ters.

Ne garip intihar biçimleri var,
çok araştırdım,çok öğrendim.
O okunulmayı unutmuş bir kitabın,
arasındaki gül kadar çaresiz.
ne eski rengi var ne eski kokusu.
Üstelik yaşanılanlar çok çaresiz yaptı onları,
şimdi dokunsam elimde bin parça pişmanlık zerresi.

Evimin önüne yayılan korsan cd satıcıları bile taşınmışlar,
oysa ben çok severdim bir cd’yi alıp boynuma takmayı.
Çok zevklidir;belki sende yaşarsın benim yaşadığımı,
fakat sen ona dejavu dersin,bence ilkin.
Belki bir komedi filmine şahit olursun,
belkide ayasofya’da bir ayin.
Üstelik tek cd’lik bir filmin,
2. cd’sini takmışsan boynuna,
daha da ağlatır insanı,daha da süründürür..
daha da öptürür yerleri..

Ben ne yaralılar hissettim içimde,
ne ölüler..
Sen beni terkederken,
ben sivil bir insan topluluğu,
sen ise eylemini kabullenmeyen suç örgütü.

Biliyorum ağzım kokuyor,kusura bakma sevgilim!
Çok küfürlü kelime besledim senin için ağzımda,
evcilleştirdim..
Zaten biliyorsunda içimde ölüler,
ağzımda bir çift dudak filan..

Derhal eve gidip,
mayın döşemeliyim gittiğin yollara..

Şiir: Berk Küm
Yorum: Kahraman Tazeoğlu

Benzer Yazılar
Cevap Bırakın

Yorum ( 1 )
  1. seda
    15 Ocak 2012 - 13:01
    Cevapla