Senin yükün ağır altında ezilense ben. Sen gözlerimden üşüyorsun Ben bir çakımlık kelimenle tutuşuyorum. Başlığa gerek yok. gelişmedeyim ben sense sonuçta Adımı sorma Gözüm Senleyken unutuyorum. Senin siyahların aklanırken Benim içimde bir yumak kent büyüyor. Sokakların sessiz arsızıyım. Eşkalin değil gölgen düşüyor yollarıma Kayboluyorum.... "aşk yalnızlık"tı Gözüm ve bir bilsen nasıl yalnızım... ellerimden girdiğin düşlerimin dalgın kuşkuları gözlerimde ve sözlerimde şimdi. bir çakı...

Şimdi bir merdiven boşluğuna sığdırılmaya çalışılır acılarım... Kimse bilmez.. Ki küf kokan bir haziranda ölüydüm. Aşktı berat eden benden... Koştum mavilerin gölgesine ki dinsin bu onulmaz sizi. Dedim "Beyazın bir kolu da ben olayım." Bulduklarımda kayboldum gayb oldum... Neyleyim... Şimdi bir sevdanın arka sokağına kıvrılır yalnızlığım. Kapılarım çalınmaz. Herkes dönmeyi mi unuttu? Gitmek mi yalandı yoksa? Nerde aşkın o deli yemini? Başlaması memnu olan gitmekle mi bitmeliydi? Bir aşk geriden ...

Öldürecektim seni bende ;kendimde o gücü bulabilseydim eğer… Sindiremeyecektim senden kalanları benden uzak mezarlara koymaya!! Diyar diyar dolaşıp yine içime gömecektim seni en sonunda… ”Ben demiştim” diyenlere, üzüntümü belli etmemek için kuşandığım, mekanik tebessümlerimin ardındaki yaşlarla sulayacaktım taze mezar toprağına ektiğim çiçekleri… Ama ben seni içimde öldürmeye kıyamadım…. Başarabilseydim incitecektim seni,incinmişliğimin verdiği cahil cesaretle.. Ne var ne yok sayıp dökecektim karşı...

Adı Aşk’tı bu yangının. Yüreğimin en ücra köşesine sürdüğüm. Uğruna düş büyüttüğüm. Yolunda ömür çürüttüğüm. Adı Aşk’tı ve geleceği yoktu.. Gideceği bir yerler varken. Susacağı yoktu bu sessizliğin adın duyulduğunda, Kan revan kervanlar geçerdi bu şehirden Eski rüzgarlar eserdi sokağımda nefesinin değdiği Sesinin titrediği mevsimlerde yaktım gecelerimi Hecelerine böldüm öm-rü-mü özür dilerim. Sevmemeliydim Seni Adı Aşktı bu yangının. Öznesi yoktu , Bol yüklemli bi yalnızlı�...

Önümüze sunulan yön seçenekleri Ve acının geniş yelpazesi Belki ihtilallerle yıpranmış bir ömrün Ölüm kalım meselesi! Hani o görüntüyü kaçırsan filmi anlamayacağın Son anda yetişilmiş bir flashback gibi Birbirimizin kader sahnelerine dâhil olamadık hiç Adsızlığı tercih eden rüzgârlar eşliğinde Pat diye yollara düşmek gibi Direnişe (gülmekten) katılmak gibi Yıkmak gibi barikatlarını imkânsızlığın Bir çınarı kökünden sökmek gibi Hâlâ bedava iken iştahla teneffüs ettiğin hava İzinsiz ciğ...

Derhal eve uğrayıp camdan sarkmalıyım. İçimde bir ruh doğumu, bir sıkıntı tüneli,bir acı doğuşu, bir memleket doğusu! Bir ışık tohumu var tavanda, sen gözlükle dolaşıyorsun, mekan kapalı fakat zararlı sana aydınlık. Zar aklı,şansın mavi teni. derhal eve uğrayıp camdan sarkmalıyım, yoldan geçen akdenizlere. Su,silahın şarjöründeki hüzün.. Şimdi bana doğru doğrultsan aşkını, korkarım.. Şeytan doldurur! Heterojen yalnızlıklar besliyor o koynunda, rüyasındaki koyunda. Her gece biraz daha uyku...