Bugünlerde aşık oluyorum herkese. Kimi görsem iÅŸte bu diyorum. Aynı bir çocuk gibi seviyorum. Canım kimi isterse, kim bana daha yakın gelirse onu seviyorum. Ne kadar gerçekçi peki bu sevgi? Veya onlar beni ne kadar seviyor? Çığrından çıkmış bir aÅŸk var. DizginleyemediÄŸim... Çok ince bir iple tutuyorum. Ä°pin kopmasından korkmuyorum aslında. Kendimde koparım diye korkuyorum. Yoluna sokamadım da hiçbirÅŸeyi. AÅŸk bir vurdu ki tam vurdu. O günden sonra baÄŸlanmak istemiyorum kimseye. Kazık yedim hep umutsuzlukların umut diye satÄ...

Bugün dersanede Tarih Hocasının bir konuşmasından yola çıkarak bir yazı yazmak istedim. Aslına ne yazacağım hakkında aklımda pek birşey yok. Başlasam gerisi gelir diye umuyorum. :) Öncelikle ailenin terim anlamı toplumun en küçük yapı taşı demektir. Bunu çoğumuz biliyordur. Ama terim anlamından öte aile bir yuva, insanın kendini huzurda hissettiği (genelde) küçük topluluk, sıcak bir ortamdır. Çoğunlukla böyle düşünülür ama kimi zaman bu aile kavramı yozlaştığı için bunları pek göremeyiz. Benim yaşımda ...

Al işte açıldı okul. Ha açıldı ha açılacak dedik sonunda ayvayı yedik. şu an itibari ile tam 1 saat sonra okulda olacağım büyük bir ihtimal. İlk günden derdimize neyse. Yapacakları şey belli. Biz 08:30'da okulda oluruz. En erken 09:30 gibi sınıflara gireriz. Yavaş yavaş hocalar damlamay başlar. Hani farklı birileri falan olsa eyvallah da her sene gördüğümüz hocaların yüzlerini tekrar görüyoruz. Sonra gelen hocalar söyler "Oğlum-kızım ilk günden okula mı gelinir?" Tabi bizde bunu duyunca bütün okul hevesimiz kaçar ve ...

Off Allahım off... Yine bitiyor şu yaz tatili. Ya kardeşim okul varken şu 3 ay o kadar büyük bir zaman gibi geliyorki gözüne. Ama yaz tatiline girmekle tatilin bitmesi bir oluyor nerdeyse. Koy şöyle 5-6 ay tatil bayram etsin öğrenciler. Birde son sınıfa geçince tatilin hiç bir önemi kalmadı. Staj bi taraftan bastırdı. Hemde okul kapanır kapanmaz. Neyse staj bitti dedik bu seferde oruç girdi araya. Tatil matil haram oldu tabi bize. Oruç bitti bayram. Bayram da bitti derken işte bir haftalık boş bir vaktimiz kaldı. Ha sakın oruç gel...

Dün gece 21:30'dan sonra hayat durdu bizim evde. Küçük kardeşimi bile uyuttum ağlayıp maçın akışını bozmaması için. :) Nasıl bir maçtı Allahım ya. Son çeyreğe kadar dedim kesin yenildik. Ama o son çeyrek nasıl geçti öyle. Nefes bile almadım desem yeridir. Son dakikada öne geçip tekrar Sırbistanın 1 sayı farkla one geçmesi. Hemde 15 saniye kala. İşte orda bütün ipler koptu. Sinirden dizlerime vurmaya başladım. Ama Kerem Tunçeli'nin 5 salise kala potaya bıraktığı turnike herşeyi değiştirdi. 5 saniye değil 5 salise....

29 günlük orucun ardından sonunda mutlu sona kavuştuk. Her ne kadar bayramın gelmesini istemesem de (bayramdan sonra okul açılacak çünkü) iyi oldu. Sabah saat yedide kalkıp bir bayram namazı daha kıldım. :) Aslında kendi kendime düşünmüyor değilim. Çocuk olsaydım herkesden bayram harçlığı alırdım. :) :) 18 yaşına geldikten sonra kimse yanaşmıyor artık para vermeye. Yinede babamdan ve dedemden üç beş birşey koparacağıma inanıyorum. :) Neyse annem kahvaltı hazırlamış babam bağırmaya başladı davetiye mi bekliyon di...