İnsan bilemez şu dünyada nelere sebep olduğunu, neleri birleştirip neleri yıktığını. Karşınıza hiç beklemediğiniz bir anda çıkıverir ve duygularınızı üç metrekarelik bir hücrenin içine atıverir, aç, susuz, sefil. Kimi zamanda gözleri öyle bir etki ederki bedeninize bilmem kaçıncı padişahın oğlu dahi olsanız oturduğunuz o tahtı ona adarsınız. İnsan bilinmezdir, insan meçhul. Benimde karşıma yüzlerce insan çıktı böyle. Kimi zaman yalnızlığıma otopsi yaptılar, kimi zaman mutluluğumu yağmaladılar. Ço...

Safa Dağı'nın eteklerine serdim sözcüklerimi. Merve'den in gel oku tek tek... Bir pazar günü hayranı olduğum bir yazarın kentime geleceği mutluluğu ile uyanmıştım. Daha önceden gelmesi bekleniyordu fakat bazı sebeplerden dolayı ertelenmişti. Her pazar gününden sonra yeni bir haftaya başlayacağımı bilmek moralimi bozardı her zaman. Bu sefer öyle olmamıştı. Nede olsa imzalanacak sekiz kitabım vardı. Midemdeki boşluğu birkaç dilim ekmek ve bir bardak çay ile doldurdum. Dersaneye dahi gitmeyi düşünmüyordum. Gitmedim d...

Her zaman ki gibi Pazartesi sendromunun verdiği gazla küfür ede ede giyiyordum ayakkabılarımı. Yarım saat sonra dersin başlaması umrumda değildi sanki. Birde ilk dersin alan dersi olmasıydı sanırım gevşekliğimin sebebi. Ders başlar yarım saat sonra yoklama alınırdı. Hafif hafif merdivenlerden inmeye başladım. Cebimdeki Pall Mall marka sigaranın ağırlığı kendini hissettirdi birden. Kahvaltıdan sonra en büyük tutkumdu sigara içmek. Otobüs durağına kadar bir sigara ve otobüs gelinceye kadar bir sigara daha. Günlük monoton h...

Lütfen ilk bölümü okumadıysanız öncelikle buradan ilk bölümü okuyunuz. ... BeÅŸ yada on dakikalığına yanındaki erkek dışarı çıkmıştı. O ve ben kalmıştık sadece. Biz kalmıştık demeyi o kadar çok isterdim ki dilim beynimle cebelleÅŸti. Biz diyemedim. Daha bir hafta öncesine kadar biz dememe yetecek onlarca sebep vardı. Ama artık ben kalmamıştım. Ben yoktum. O vardı. Karşımda bana ürkek gözlerle bakan O. Arkasına döndü ve kapıya baktı. Kapalıydı. Yanıma geldi. Ellerimi tutmuÅŸtu.  Bir zamanlar ellerimi ısÄ...

Konya yine soğuktu. Ucube bir ayrılığın verdiği baş ağrısı bir sigara yakmamı emrediyordu sanki. Kendimi neye bağımlı yaptığımı bilmeden bağlanmıştım ben. Sigara sadece hatırı sayılır bir dosttu bana. Ben O'na bağlanmıştım. O ise aynalara. Yavaş yavaş sigaramı içerken bir yandan da ellerimi ısıtmaya çalışıyordum. Artık ellerimi ısıtacak elleri yoktu. Muhtaçlığım kendimeydi artık. Yanımda olsa yeterdi aslında, soğuktan donmaya razıydım. Sakın o üşümesin ama, üstümde ne var ne yok hepsini verirdim. B...

Ayrılıklar, terk edilmişlikler, yalnızlıklar. Bu üç kelime bir aşkı ifade edebilir mi? Veya şöyle söyleyeyim. Aşk nedir? Aşk; O aklına geldiğinde kalbinin hızla atması. Aşk; O'nu görünce elinin ayağının birbirine tutuşması. Aşk; O'nun uğruna ölmek değil, O'nun uğruna yaşamak. Ve Aşk; karşılıksız sevmek. Birden çok anlamı vardır aşkın herkeste. Hiç sevmediğim bir dizide hoşuma giden tek ve bir kısım var. Dizideki öğretmenin sözleri aynen şöyle: "Aşk'sız edebiyat, iskeletsiz insana benzer." Aynen de öyle...