Akşam oluyor yine;hafif bir yel vuruyor yüzüme,inceden inceden ruhumu okşuyor Yaralarımı sarmak istiyor belki tek bir dokunuş yetecek yeniden sızlamaları için... Efkar yüklüyüm bugün; Gözler görüyorum bana yapmacık sewgiyle bakan, Sözler duyuyorum kendi ağzımdan dökülen acıyı,hüznü taşıyan... Yaralarım war kanamak için sabırsızlanan, Bir ben war aynada bugün,Kararsızlığın kalbine doğru en kararlı adımlar atan......