Sagopa Kajmer & Kolera – Tadı Yok

Sagopa Kajmer:
Hey can! Sen de yarın yok olucan
Beden toprakta gezen solucan,
Bir can pazarının içine atılacan,
Canını kurtaracan varacan.
Ya da varamadan dört kolluyla taşınacan,
Söyle buna dayanır mı acep can?
Ya şimdi konuş dile getir yoksa hep mi susacan ?
Yoruldukça kuruyacan feci şekilde susayacan,
Bir kenarda boyun büküp pusacan.
Kim aldı vermedi yoksa senden aldıklarını söyle,
Bu dünya gidenlerini tek bir kerede uğurlar,
Merhabası birse hoşça kalı da birdir,
Nedendir bunu hiç anlamazlar platonik âşıklar.

Kolera:
Koptu gürültü sarıp sarmalarken hüznü hayat sözlü
Geç kalmanın olmaz özrü
Kim dürüsttür anlamazsın
Kalbin körse tanıyamazsın
Kalbi körle arınamazsın
Tek kalmak yeni bir karar almak gerek
Geceye bir saat kaldı
Yine düşümde bir şelale
Balıklı gölün balıklarıyla yüzüyorum Urfa’da
Anlatırım sonra binaenaleyh
Okurum mektuplarını rüyalarımın gizli gizli
Uyandığım dağlarım hisli hisli
Avuçlarımızı açık tutan sevgi mi yoksa nefret mi
Ayakta durmamıza neden biz mi yoksa bir emir mi
Birçoğumuz için mümkün değil cevabı bulmak
Böyle böyle hayat seni hep yaşatacak
Yıllarca ” M ” harfinden dağ çizdim ortasına da güneş
Şimdi ” U ” harfinden bir çukur ve ben ortasında leş
Yaşadıklarımı incir çekirdeğine doldurup çitliyorum
Tamam sizi bağışlıyorum kendimi affetmiyorum
Bizleri yıkmadan önce yıktı tecelli o sıra dağları
Kalıcı mı kalıcı yüzümdeki üzgün palyaço makyajım
Bir dilin tatlısını seviyor hain zehirli yılan dahi
Okşadıkça insanları içinden çıkıyor cini

Nakarat:
Ne kadar uğraştımsa da olmuyor
Günlerin tadı yok, güllerin kokusu burnuma gelmiyor
Nedendir?
Ne kadar bağırdımsa da duymuyor
Günlerin tadı yok, güllerin kokusu burnuma gelmiyor
Nedendir?

Sagopa Kajmer:
Yunus yüzüyle şeker dağıtır gözleriyle toprağa bakar
Kavuran güneşin alnındaki sana okyanus olur çağlar
Ölümü kimler gömmüş hangileri ölümsüzlük şifrelerini çözmüş
Lan bırakın nedir bu martavallar
Kendi anahtarını bulamamışlar
Senin kilitli kapını söyle nasıl açabilirler
Onlar açamazlar
Oysa ölümü bilmiyorsun ölümü bilen yaşama zerre tenezzül etmez
Ölümü bilen hiç gelir mi Rabbini bilmezlikten
Onlar evrim dediler bu yaptıklarımız devrim dediler
Ah zekâsına kedi işeyesi nefer her şey kader
Bu imtihan bir seferlik bedenin kâğıt kalemin amel
Sana kâfi geleceğini sandığın iki bilekti oysa hayat tek biletti
Hakkını veremezsen bilet yanardı biterdi
Kiminin durumu şeytandan beterdi
Ab’ı hayat içtim sandı içtiği eterdi

Nakarat:
Ne kadar uğraştımsa da olmuyor
Günlerin tadı yok, güllerin kokusu burnuma gelmiyor
Nedendi?
Ne kadar bağırdımsa da duymuyor
Günlerin tadı yok, güllerin kokusu burnuma gelmiyor
Nedendi?

Benzer Yazılar
Cevap Bırakın